ദേശാടനക്കിളി

പൂർവകാല സ്‌മൃതികളുമായി 

ഒരു കിളി ഉമ്മറത്തു വന്ന്

ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞുമുള്ള 

നോട്ടമെറിഞ്ഞു.

ചുണ്ടിലെ കാക്കപ്പഴം 

മുന്നിൽ വെച്ച് 

മുറിഞ്ഞ വാക്കറിയിക്കാതെ 

കുശലങ്ങളന്വേഷിച്ചു, 

കണ്ണിലെ നനവ് ,

ചുണ്ടിലെ ഇടർച്ച.

മുന്നിലെ കരിപിടിച്ച റാന്തൽ വിളക്കും 

മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളും ,

ദ്രവിച്ച സ്വപ്നങ്ങളും, 

ഒരുപോലെ മരവിച്ചു നിൽക്കെ,

കാഴ്ചകൾക്കപ്പുറത്ത് 

തൂവലിനുകുറുകെ
വാർന്ന ഒരു നര.

പിന്നെ, 

പാതിയിൽ മുറിഞ്ഞ വാക്കുമായി 

തിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ട്

ഒരിക്കൽകൂടി നിറഞ്ഞ ശൂന്യതയിലേക്ക്